در هر حال ياد آنها را زنده نگه مىدارند و در هر حال مشق نام ليلى و شيرين مىكنند : ديد مجنون را يكى صحرا نورد * در ميان باديه بنشسته فرد صفحه‌اى از ريگ و انگشتان قلم * مىزدى بر لوح دل هر دم رقم گفت اى مجنون شيدا چيست اين مىنويسى نامه سوى كيست اين * گفت مشق نام ليلى مىكنى خاطر خود را تسلى مىكنى * چون ميسّر نيست بر من كام او عشقبازى مىكنم با نام او لازم بود با برنامه و پشتكار نام را از ذهن خود پاك مىكرد و لااقل كمتر نام او را زمزمه مىكرد و تدريجاً مؤثر مىافتاد .